Loading...
شما از نسخه قدیمی این مرورگر استفاده میکنید. این نسخه دارای مشکلات امنیتی بسیاری است و نمی تواند تمامی ویژگی های این وبسایت و دیگر وبسایت ها را به خوبی نمایش دهد.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه به روز رسانی مرورگر اینجا کلیک کنید.

بزرگترین و باسابقه ترین موسسه استعدادیابی ایران
88633815 - 021

وحشت زدگی یا فوران ناگهانی ترس

وحشت زدگی یا فوران ناگهانی ترس

اختلال وحشت زدگی شامل حمله های وحشت زدگی غیرمنتظره (اصطلاح غیرمنتظره نشان می دهد که در حمله وحشت زدگی علامت یا عامل راه اندازه آشکار وجود ندارد؛ یعنی به نظر می رسد حمله ناگهانی و بی خبر می باشد.

احتمالا تاکنون در مورد حمله های ناگهانی در خواب (بختک) مطالب زیادی شنیده اید، در این مقاله سعی داریم این جملات را از دیدگاه علمی مورد بررسی قرار دهیم.اختلال وحشت زدگی شامل حمله های وحشت زدگی غیرمنتظره (اصطلاح غیرمنتظره نشان می دهد که در حمله وحشت زدگی علامت یا عامل راه اندازه آشکار وجود ندارد.

 یعنی به نظر می رسد حمله ناگهانی و بی خبر می باشد؛ مثال: موقعی که کسی در حال استراحت یا خواب است حمله رخ می دهد)، عود کننده (اصطلاح عود کننده به معنای وقوع بیش از یک حمله وحشت زدگی غیرمنتظره است). حمله وحشت زندگی یعنی فوران ناگهانی ترس یا ناراحتی شدیدی که طی چند دقیقه به نقطه اوج می رسد و طی آن نشانه های جسمانی و شناختی ظاهر می گردد.
با توجه به این که در حال حاضر این حمله در مراجعان زیادی مشاهده می شود، امیدواریم در این مقاله بتوانیم ویژگی های اختلال را شناخته و با کمک آگاهی و مراجعه به متخصص، آسیب های بعدی را کاهش دهیم. فراوانی و شدت در حملات وحشت زدگی بسیار متفاوت است. مبتلایان اختلال وحشت زدگی از لحاظ شدت ممکن است هم حمله های با نشانه های کامل و هم نشانه های محدود داشته باشند، تعداد و نوع نشانه های حمله وحشت زدگی از یک حمله به حمله بعدی غالبا متفاوت باشد.

با وجود این، برای تشخیص اختلال وحشت زدگی باید بیش از یک حمله وحشت زندگی یا نشانه کامل غیرمنتظره وجود داشته باشد و حتما پس از بررسی های لازم توسط متخصص به عنوان اختلال مطرح می گردد.

معمولا افراد دچار حملات وحشت زدگی نگرانی های زیادی را تجربه می کنند که نگرانی از حمله ها یا پیامدهای آن معمولا به موارد زیر مربوط می شوند:

- دلواپسی های جسمانی (احتمال بیماری منجر به مرگ مثل بیماری قلبی، اختلال حمله تشنجی)

- نگرانی های اجتماعی (شرمندگی یا ترس از قضاوت منفی دیگران به علت نشانه های وحشت زدگی آشکار)

- نگرانی بابت کارکرد روانی (از دست دادن کنترل).

سپس در رفتار خود تغییراتی صورت می دهد و تلاش زیادی برای به حداقل رساندن یا اجتناب از حمله های وحشت زدگی یا پیامدهای آنهاست که یا به صورت زیر می باشد: اجتناب از کار بدنی سخت، سازماندهی جدید زندگی روزمره برای اطمینان از در دسترس بودن کمک در صورت رویداد حمله وحشت زدگی، محدود کردن فعالیت های روزمره معمولی، پرهیز از موقعیت هایی از نوع هراس از مکان های عمومی مثل بیرون رفتن از خانه، استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی و یا خرید کردن.

حمله های وحشت زدگی شبانه یکی از انواع حمله های وحشت زدگی غیرمنتظره است (حمله وحشت زدگی شبانه یعنی بیدار شدن از خواب در حالت وحشت که با وحشت کردن پس از بیداری کامل از خواب تفاوت دارد).

بسیاری از کسانی که دچار حملات وحشت می شوند می گویند که علاوه بر نگرانی از حمله های وحشت زدگی و پیامدهای آنها، احساس اضطراب مداوم یا متناوبی دارند که به طور کامل نگرانی از تندرستی و سلامتی روانی را در بر می گیرد (برای مثال مبتلایان اختلال وحشت زدگی اغلب از یک نشان جسمانی جزیی یا عوارض جانبی دارو نتیجه فاجعه آمیزی را پیش بینی می کنند؛ یعنی فکر می کنند که ممکن است بیماری قلبی داشته باشند یا سردرد به معنی وجود تومور مغزی در آنهاست. چنین افرادی اغلب در مقابل عوارض جانبی داروها نابردبار هستند).

علاوه بر این، امکان دارد نگرانی های گسترده ای بابت توانایی انجام وظایف روزمره یا تحمل عوامل استرس زای هر روزه داشته باشند. مدام داروهای زیادی مصرف می کنند (داروهای تجویزی، الکل و مواد مخدر تا حمله وحشت زدگی را مهار کنند، یا رفتارهایی افراطی برای کنترل حمله ها بروز می دهند. یعنی ممکن است مقدار غذا را به شدت محدود کنند یا از غذاها یا داروهای خاصی پرهیز می کنند؛ چون نگران نشانه های جسمانی هستند که موجب حمله های وحشت زدگی می شوند. به هر حال این اختلال در زنان بیشتر از مردان است (تقریبا به میزان 2 به 1).

(اگرچه حمله های وحشت زدگی در کودکان نیز رخ می دهد؛ شیوع کلی اختلال وحشت زدگی قبل از 14 سالگی، 0.4 درصد است. میزان این اختلال در نوجوانی، به ویژه در دختران افزایش تدریجی نشان می دهد که احتمالا در پی آغاز بلوغ می باشد و طی بزرگسالی به اوج می رسد؛ این مورد در سالمندان 7 درصد مشاهده می شود.
اگرچه اختلال وحشت زدگی در کودکی بسیار نادر است، نخستین رویداد «طلسم وحشت» اغلب ریشه در دوره کودکی دارد. اختلال وحشت زدگی در نوجوانان نیز معمولا روند مزمن دارد و اغلب با اختلال های اضطرابی، افسردگی و دو قطبی همایند می باشد. تاکنون تفاوتی در تصویر بالینی بین نوجوانان و بزرگسالان دیده نشده. با وجود این، نگرانی نوجوانان از حمله های وحشت زدگی بعدی ممکن است کمتر از بزرگسالان جوان باشد (شیوع کمتر اختلال وحشت زدگی در افراد مسن ناشی از کند شدن پاسخ دستگاه عصبی خودمختار بر اثر بالا رفتن سن می باشد).

 بسیاری از افراد مسن که گرفتار سراسیمگی هستند، آمیزه ای از حمله های وحشت زدگی با نشانه محدود و اضطراب فراگیر دارند. افراد مسن معمولا حمله های وحشت زدگی خود را به موقعیت های پر تنش خاص مثل درمان های پزشکی یا موقعیت های اجتماعی نیز نسبت می دهند.

در حالی که میزان پایین اختلال وحشت زدگی در کودکان را به دشوار بودن گزارش نشانه ها