استعدادیابی عمومی که برای اولین بارتوسط کارل یونگ سویسی در سال 1921 به نام نظریه یونگ مطرح که بعدها تحت عنوان تیپ های روانی به چاپ رسید و بعدا توسط کاترین بریگز و ایزابل میرز تکمیل و تحت آزمونهای تیپ شخصیتی MBTI ادامه یافت.و بعدهاترستون (1938) ،گارت(1946)،ورنون (1950)،ولی بی لی (1955)،پیگیر استعدادیابی بوده بطوریکه نظریات اولیه بعدها باعث ایجاد آزمونهای استعدادیابی GATB آزمون استعداد تشخیصی DAT و آزمون طبقه بندی استعداد فلاناگان FACT شد.

استعدادیابی تخصصی که پس از سنجش توانمندیهای عمومی افراد می توانند در آزمونهابیی توانمندی تخصصی هر کدام را در گروههای ورزشی ، هنری ، تحصیلی و شغلی بررسی نموده و سپس جهت رسیدن به توانمندی سنجش شده آنان را به مراکز و سازمانهای معتبر معرفی نموده و این موسسه مدیریت فعالیت آنان را تا رسیدن به نتیجه مورد نظر کنترل می نماید.

• چقدر استعدادهاي فرزندتان را مي شناسيد؟